Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2018

Χαιρετισμός Γιάννη Μπαλάφα στην εκδήλωση μνήμης και τιμής για τον Μπάμπη Πρωτοπαπά

Σήμερα είναι μέρα τιμής και μνήμης στο Μπάμπη Πρωτοπαπά. Τον αξέχαστο Μπάμπη Πρωτοπαπά. Τον αγαπημένο μας Μπάμπη.

Ο Μπάμπης πέθανε στις 18 Ιουνίου 2011. Πόσα δεν πρόλαβε να δει ο Μπάμπης. Τις διπλές εκλογές του 2012, την ανηφορική προσπάθεια 2012 – 25/1/2015 και από τότε ως σήμερα. Μια πραγματικά πυκνή τετραετία. Μια τετραετία που έφερε τα πάνω κάτω στο πολιτικό σύστημα αλλά και στις ζωές των πολιτών.

Μου λείπει ο Μπάμπης Πρωτοπαπάς προσωπικά. Μου λείπει η γνώμη του, η συμβουλή του, τα σύντομα τηλεφωνήματά μας, οι συζητήσεις μας τα απογεύματα, στο σπίτι του τα δύο τελευταία χρόνια . Θα ήθελα να είναι μαζί μας σήμερα ο Μπάμπης.

Να παρεμβάλλω τρεις παρατηρήσεις για τον Μπάμπη:

1ο Ο Μπάμπης ήταν ακραία ανιδιοτελής. Ακόμα θυμάμαι το ταπεινό διαμέρισμα όπου κατοικούσε, εκεί που κάναμε τις συζητήσεις μας τα τελευταία χρόνια.

2ο Ο Μπάμπης ήταν μαχητής. Η τεράστια εμπειρία του και η φιλοσοφία ζωής του τον είχαν προικίσει με «μετριοπάθεια», όμως δεν χαριζόταν σε κανένα σε ζητήματα πολιτικής και ιδεών.

3ο Ο Μπάμπης ήταν συνειδητά σοσιαλδημοκράτης, με την παραδοσιακή έννοια: σοσιαλισμός με ελευθερία και δημοκρατία αδιαπραγμάτευτες και άρνηση της βίας για την επίτευξη πολιτικών στόχων.  Ήθελε κοινωνία με κοινωνική δικαιοσύνη, με ελευθερία και με πλουραλιστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Γι’ αυτό στρατεύτηκε μέχρι τέλους στον Συνασπισμό, που τον έβλεπε σαν μια υπέρβαση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και της υπαρκτής  «σοσιαλδημοκρατίας».

Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ το τελευταία, ειδικά, χρόνια είναι αναμφισβήτητα μια ουσιαστική δικαίωση των αγώνων μιας ολόκληρης ζωής του συντρόφου Πρωτοπαπά. Με το κυβερνητικό μας έργο, με κυβερνητική εξουσία, με τη σύγκλιση με τον σοσιαλιστικό χώρο στο πλαίσιο της νίκης ενός νέου συνασπισμού εξουσίας, με τη μαζική του υπερψήφιση και τη συνεχιζόμενη στήριξη από τους Έλληνες πολίτες. Δεν ξέρω αν τα παρακολουθεί όλα αυτά από εκεί που βρίσκεται, πάντως για μένα η απουσία του είναι πάντα αισθητή.

Η αναφορά στον Μπάμπη Πρωτοπαπά είναι η συμβολική έκφραση ενός «παράπονου» για την απουσία και άλλων συντρόφων και συντροφισσών που δεν πρόλαβαν να ζήσουν τούτες τις εξελίξεις, που δικαιώνουν σε σημαντικό βαθμό και τη δικιά τους προσφορά και τους δικούς τους αγώνες. Δεν αναφέρω ονόματα, γιατί σίγουρα θα παραλείψω πολλούς και πολλές. Όμως μπορούμε να υποσχεθούμε ότι δεν θα τους ξεχάσουμε όπως δεν θα ξεχάσουμε τον Μπάμπη Πρωτοπαπά και ότι θα συνεχίσουμε στους δρόμους της αξιοπρέπειας και του αγώνα που και αυτοί βάδισαν. Και για όλους αυτούς, το εγχείρημα που ξεκίνησε στις 25/1 πρέπει να πετύχει και για να πετύχει πρέπει να ενηλικιωθεί και ν’ ανοίξει βηματισμό, να μην καταφέρουν να το πνίξουν πριν καλά – καλά συμπληρώσει 150 μέρες ζωής οι «Ηρώδηδες» των υφεσιακών μονόδρομων και της λιτότητας.

 http://wp.me/p3poUN-bzo